zdrowie-i-uroda
    Wybierz miasto:
    Cukrzyca - epidemia XX i XXI wieku

    Cukrzyca - epidemia XX i XXI wieku

    Beata ALUKIEWICZ <a href="mailto:alukiewicz@echodnia.eu" target="_blank" class=menu>alukiewicz@echodnia.eu</a>, Iza BEDNARZ <a href="mailto:i.bednarz@

    Echo Dnia Świętokrzyskie

    Aktualizacja:

    Echo Dnia Świętokrzyskie

    Cukrzyca - epidemia XX i XXI wieku
    Cukrzyca - epidemia XX i XXI wieku
    W Polsce liczba chorych na cukrzycę sięga prawie dwóch milionów, ale nikt nie potrafi odpowiedzieć, ilu ludzi nie zdaje sobie sprawy ze swej choroby, a u ilu da ona symptomy dopiero za kilka lat.

    Wiadomo, że liczba zachorowań stale wzrasta - np. u dzieci występuje już trzy razy częściej niż dziesięć lat temu. Na co więc powinniśmy zwrócić uwagę? W przypadku cukrzycy typu I (insulinozależnej) - objawy pojawiają się szybko i są dość charakterystyczne. Z cukrzycą typu II już jest problem.



    Jedyne wyjście - badania

    - Przez wiele miesięcy, a nawet lat może ona nie dawać żadnych symptomów - mówi dr Grażyna Majcher-Witczak, wojewódzki konsultant w dziedzinie diabetologii. - Dlatego tak ważne są systematyczne badania krwi: co dwa, trzy lata u osób nie zagrożonych i co roku u osób obciążonych ryzykiem zachorowania. Bo kiedy w końcu pojawią się nawet bardzo dyskretne objawy, choroba zdążyła już zaszkodzić.



    Dyskretne objawy to: ogólne znużenie i zmęczenie, senność, zwłaszcza po posiłku, uczucie pragnienia, ale nie takie gwałtowne, jak w cukrzycy typu I, skłonność do stanów zapalnych, zwłaszcza skóry, nieraz długie gojenie się nawet niewielkich ranek czy zadrapań, czasami częstomocz, uczucie głodu i skłonności do tycia. U panów bardzo często sygnałem choroby są problemy ze wzwodem, u pań stany zapalne narządów rodnych.



    Powikłania są groźne

    Cukrzyca sama w sobie przy prawidłowym leczeniu nie musi być groźna. Natomiast tragiczne są jej skutki. Podwyższony poziom cukru we krwi powoduje między innymi: uszkodzenia siatkówki oka, zaćmę, uszkodzenia nerek, do ich niewydolności włącznie, zaburzenia czucia w kończynach, zaburzenia pracy serca, biegunki, zaburzenia w oddawaniu moczu, impotencja u mężczyzn, choroba wieńcowa, tzw. zespół stopy cukrzycowej: zespół zaburzeń ukrwienia i unerwienia stopy mogący doprowadzić do owrzodzeń, deformacji stopy, infekcji, a w rezultacie do martwicy i konieczności amputacji.



    Dzieci też chorują

    Również dzieci mogą zachorować na cukrzycę. Najczęściej dotyka ich cukrzyca typu pierwszego, nazywana młodzieńczą lub insulinozależną, polegająca na tym, że własny system odpornościowy dziecka zaczyna zwalczać komórki wytwarzające insulinę w trzustce. Bez tego hormonu organizm nie jest w stanie przetwarzać cukru i skrobi dostarczanych w pożywieniu na energię niezbędną do życia. Ale coraz częściej zdarzają się wśród dzieci zachorowania także na cukrzycę typu drugiego, do niedawna uważaną za chorobę dorosłych.



    - Najważniejsze to zapobiegać chorobie możliwie jak najwcześniej - mówi dr Mieczysław Szalecki, specjalista chorób dziecięcych i endokrynologii. - Jeżeli istnieje genetyczne zagrożenie bo np. dziadkowie, czy rodzice dziecka chorują i dodatkowo dziecko ma nadwagę, powinniśmy przede wszystkim odchudzić je i zgłosić się do lekarza, żeby monitorował stan zdrowia dziecka. Nadwaga i otyłość u dzieci w każdym wieku jest bardzo niebezpiecznym zjawiskiem, ponieważ nie leczona, może prowadzić do powstania cukrzycy typu pierwszego albo drugiego.



    Kiedy do lekarza

    Niepokojącym sygnałem jest nagła utrata masy ciała. Dziecko, które miało do tej pory dobry apetyt, zaczyna gwałtownie chudnąć, mimo, że dobrze się odżywia. Następnym etapem może być utrata apetytu. Pojawia się również silne pragnienie, niezależnie od pory dnia i temperatury otoczenia. Dziecko zaczyna częściej oddawać mocz. Malec, który do tej pory przesypiał całą noc, budzi się kilkakrotnie, bo musi wyjść do łazienki. Z ust dziecka czuć kwaśny zapach acetonu. W późniejszym etapie choroby pojawiają się zaburzenia świadomości.



    - To są sygnały, których nie wolno lekceważyć - podkreśla dr Szalecki. - Najlepiej zgłosić się z dzieckiem do swojej przychodni i poprosić o zrobienie badania poziomu cukru we krwi i w moczu. Jeśli jest weekend lub święto, można od razu zgłosić się z dzieckiem do szpitala dziecięcego. Kilkanaście czy kilkadziesiąt godzin zwłoki w takim stanie to już poważna strata czasu.



    Grażyna Majcher-Witczak, diabetolog

    Żeby wygrać z cukrzycą, trzeba ją wcześnie wykryć. Osoby, u których cukrzyca występuje w rodzinie, otyłe i z nadwagą, nadciśnieniem i podwyższonym poziomem cholesterolu i trójglicerydów oraz kobiety, które rodziły duże dzieci lub miały w ciąży podwyższony poziom cukru powinny od 40 roku życia wykonywać co rok badania krwi na zawartość cukru.




    Mieczysław Szalecki, pediatra i endokrynolog:

    Najbardziej zagrożone zachorowaniem na cukrzycę są dzieci w rodzinach, gdzie ta choroba występuje wśród krewnych. Czynnikiem ryzyka jest także nadwaga. Ale nie znaczy, że w rodzinie, w której nikt nigdy nie chorował na cukrzycę, dziecko nie zachoruje. Dlatego ważne jest dbanie o prawidłowe odżywianie i wagę dzieci

    Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

    Komentarze

    Na razie brak komentarzy, Twój może być pierwszy.

    Najnowsze wiadomości

    Zobacz więcej

    Styl życia

    Polecamy

    Mała Miss i Mały Mister 2016 - kandydaci. Zgłoś dziecko

    Mała Miss i Mały Mister 2016 - kandydaci. Zgłoś dziecko

    Pierwszaki 2016 w Świętokrzyskiem. Zobacz wszystkie klasy i zagłosuj

    Pierwszaki 2016 w Świętokrzyskiem. Zobacz wszystkie klasy i zagłosuj

    Konkurs. Do wygrania gadżety do biegania

    Konkurs. Do wygrania gadżety do biegania

    Z Echem Dnia możesz wygrać pieniądze i fantastyczne mieszkanie!

    Z Echem Dnia możesz wygrać pieniądze i fantastyczne mieszkanie!

    Jedzenie i zabawa

    Na językach